Lalo sa
bansang hindi masyado naiitidihan ang ganitong karamdaman, sabi ng iba
kaartehan lang, sabi ng ilan asa lahi pero sabi ng karamihan itoy ay totoong
sakit na madalas hindi agad nalulunasan.
Because of
this I want to share, coz I myself is suffering, struggling and trying to
survive this sickness. Para sakin ito ang isa sa pinakamahirap na karamdaman kasi
ang kalaban mo ung sarali mong utak.Ung
pakiramdam ng malungkot tapos hindi mo alam bakit ka malungkot pero parang
sasabog puso and utak mo!
Daming nagsasabi feeling bless tas
ikaw sa utak mo edi sana ALL hindi sana ako ganito.
· The feeling of fear, ung feeling mo laging
may masamang mangyayari kasi narasanan mo ng ung mga masasaklap na pangyayari
sa buhay mo. Hindi ka naman nag drodroga pera taming hinala ka.
I had this
is a very young age but since bata pako baka nalulungkot lang. Ung itchura ko masayahin pero sa loob lagi
kang malungkot and feeling mo di ka belong walang nakakagets sa mga naiisip at trip mo. Nung teenager ako Bulimia and
Anorexia naman, another mental health problems. Ung sinusuka mo kinakain mo at
ayaw mo kumain kasi ayaw mong tumaba. O
tas nauso na emohan! More galit sa mundo and rocknroll nalang!
Minsan may
nagsabi sakin, akala ko since may anak kana di kana ganyan! E di Wow! Pag nanganak kaba gagaling na ung sakit mo sa utak? Pregnancy and giving birth can add more to this problem due ot hormone changes in the woman's body. Ung sinasabing "Binat"nun is actually another Mental health problem called "Postpartum". Kaya ang mga Nanay na ang daming iniisip sa buhay pati anu ulam bukas e mas madalas nagkakaroon ng depression and anxiety.
So para sa mga babaeng at nanay na nakakaranas ng ganito karamdaman:
- Wag mong pilitin maintindihan ka ng mga taong nakapaligid sayo. Kahit umiyak kapa ng Dugo hindi ka nila maiitindihan. Sa paningin ng iba maarte kalang papansin at may attitude problem.
- Wag mo isipin ang situation ang nagdala sayo ng sakit na ito. Hindi po! Kahit mag "sana" kapa parehas lang malulungkot ka rin. Mabago man ang situation pag pumasok ang depression/anxiety andyan parin yan, mararamdaman mo parin.
- Nakakatulong ang Journal or pagsusulat ng nararamdaman mo, kasi para kang may kausap. Kausap mo ung sarili mo kasi pag di ka nila naiitindihan sigurrado ung sarili mo naiintindihan ka.
- Minsan mas okay pa hindi mo hanapin ang saya. Lalo mong hinahanap lalo kalng na dedesperatong sumaya, lalo kang nalulungkot. Gawin mo lang mga bagay na nakakapag pasaya sayo kasi Kailangan ng Brain mo ng mga good memories. Mag imbak magagandang alaala para pag malungkot may maalala kang masaya.
- Sa huli, kung di na talaga kaya pa check up ka. Wag ka making sa kanila, Hindi yan kaartehan. Sakit yan na cocontrol ng gamot minsan.
Yung tanong
sayo ng tao, E bakit kaba nalulungkot e lahat na nga asayo. Totoo naman yan
pero wala kaming masasagot sa inyo bakit kami nalungkot. Depression/ Anxiety is
a disease! Sana
sa mga susunod na henrasyon may mas lunas, may mas panlaban kahit napahirap ng
malungkot!
